Σήμερα είναι::

Η ζωή στην Γαλλία

Αναρτήθηκε από: 0

ΓαλλίαΤο παρόν κείμενο αναφέρεται σε προσωπικές απόψεις και εμπειρίες μετά από περισσότερο από δύο χρόνια διαμονής και εργασίας στη Γαλλία.

Είμαι διπλωματούχος Μηχανολόγος Μηχανικός του ΑΠΘ και στις αρχές του 2010 η ζωή (η γυναίκα μου βασικά) με έφερε στη Γαλλία, να εργάζομαι για ένα αγγλόφωνο πανεπιστήμιο λίγο έξω από το Παρίσι ως ερευνητής.

Εγκατάσταση

Καταρχήν, προερχόμενος από χώρα της ΕΕ δεν υπάρχει θέμα κάρτας διαμονής ή βίζας. Το να νοικιάσεις όμως διαμέρισμα είναι σχεδόν αδύνατο αν δεν έχεις βρει πρώτα δουλειά. Και εξηγώ: ο μεσίτης ή ιδιοκτήτης ζητάει τραπεζικό λογαριασμό πριν σου νοικιάσει το σπίτι και η τράπεζα ζητάει λογαριασμό ρεύματος σπιτιού στο όνομά σου για να σου ανοίξει τραπεζικό λογαριασμό. Οπότε τη λύση στο γρίφο αυτό του τύπου «η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα», συνήθως δίνει η τράπεζα «υποχωρώντας», αφού δει μία βεβαίωση από τον εργοδότη.

Κατάθεση μετρητών στο λογαριασμό συνήθως δεν είναι αποδεκτή καθώς δεν εξασφαλίζεται η προέλευση των χρημάτων, οπότε επιβάλλεται η μεταφορά μέσω εμβάσματος από άλλη τράπεζα. Τα αρχικά χρήματα που απαιτούνται για την ενοικίαση εξαρτώνται από το αν μεσολαβεί μεσίτης ή όχι αλλά και από τον ιδιοκτήτη. Συνήθως απαιτούνται 2-3 ενοίκια, για αμοιβή μεσίτη, προκαταβολή και εγγύηση, αλλά πιθανόν ο ιδιοκτήτης να θέλει να «δει» 12 ενοίκια στο λογαριασμό σου για να νιώθει σίγουρος. Τέτοιες περιπτώσεις είναι συνηθισμένες στο Παρίσι όπου οι υποψήφιοι ενοικιαστές είναι πολλοί και ανταγωνίζονται σε προσόντα. Σε περιοχές έκτός Παρισιού είναι αρκετά πιο εύκολο να βρεις σπίτι.

Τα ενοίκια είναι γενικά υψηλά, συνήθως όμως συμπεριλαμβάνουν ηλεκτρικό, νερό και κοινόχρηστα. Το ηλεκτρικό σε πολλά σπίτια είναι η κύρια μορφή θέρμανσης γιατί είναι σχετικά φθηνό και δεν έχει κλιμακωτή χρέωση. Ένα διαμέρισμα 50 τ.μ στα προάστια του Παρισιού μπορεί να κοστίζει λίγο λιγότερο από 1000 ευρώ το μήνα ενώ σε πιο κεντρικές περιοχές σχεδόν τα διπλάσια. Επίσης κάθε σπίτι πρέπει να ασφαλίζεται πριν ενοικιαστεί για αστική ευθύνη.

Γλώσσα

Οι Γάλλοι είναι αρκετά ανελαστικοί στο θέμα της γλώσσας. Ισχυρίζονται, και σχεδόν πάντα είναι αλήθεια, ότι δεν μιλάνε Αγγλικά. Ειδικά τους μιλήσεις κατευθείαν στα Αγγλικά δεν πρόκειται να σου απαντήσουν. Ίσως να το θεωρούν και αγένεια, καθώς κρατάνε αρκετά τους τύπους, όπως το να λένε πάντα πρώτα καλημέρα. Τα Γαλλικά είναι απαραίτητα σχεδόν σε όλες τις δουλειές, όπως και στην καθημερινότητα. Προσωπικά, Γαλλικά δεν είχα κάνει στην Ελλάδα ούτε στο σχολείο ούτε σε φροντιστήριο, απλά η δουλειά μου είναι στα Αγγλικά.

Οικογένεια

Οι Γάλλοι δίνουν ιδιαίτερη σημασία στις μητέρες και γενικά στις οικογένειες. Έχουν αρκετές παροχές για τους εργαζόμενους με παιδιά και φοροελαφρύνσεις. Γενικά η δημιουργία οικογένειας διευκολύνεται από το σύστημα.

Εργασία

Το να εργάζεται κανείς στη Γαλλία είναι μοναδική εμπειρία. Οι Γάλλοι δουλεύουν επίσημα 35 ώρες την εβδομάδα και δικαιούνται άδεια 25 ημέρες το χρόνο. 12 με 2 το μεσημέρι όλοι κάνουν διάλειμμα για φαγητό, από κομμωτήρια μέχρι σχολεία. Οι μισθοί γενικά είναι καλοί και σου επιτρέπουν να ζεις με αξιοπρέπεια. Δεν μπορώ να ξέρω για θέματα μισθού μηχανικού, αναγνώρισης πτυχίου μηχανικού και επαγγελματικών δικαιωμάτων, λόγω της διαφορετικής φύσης της δουλειάς μου. Ένα όμως είναι σίγουρο, ότι τα δικαιώματα του εργαζόμενου είναι ιερά και τα σέβονται όλοι.

Ανεργία: Αν κάποιος μείνει άνεργος δικαιούται επίδομα ανεργίας ακόμη και αν έχει δουλέψει μόνο λίγους π.χ 4-5 μήνες, αφού γραφτεί στον Γαλλικό ΟΑΕΔ (pole emploi) και περάσει από συνέντευξη. Το ύψος του επιδόματος εξαρτάται από το μισθό αλλά είναι της τάξης των χιλίων ευρώ και πάνω.

Ασφάλιση

Οι Γάλλοι υποστηρίζουν ότι έχουν το καλύτερο σύστημα δημόσιας ασφάλειας στον κόσμο. Οι κρατήσεις για το σκοπό αυτό ανέρχονται περίπου στο 25% του ακαθάριστου μισθού. Ο κάθε ασφαλισμένος διαθέτει μια κάρτα (carte vitale) την οποία χρησιμοποιεί στις επισκέψεις στο γιατρό και στον φαρμακοποιό. Η αρχική εγγραφή στο ταμείο ασφάλισης των μισθωτών (CPAM) είναι χρονοβόρα και μπορεί να πάρει αρκετούς μήνες. Άλλωστε οι Γάλλοι είναι γνωστοί για την γραφειοκρατία τους.

Ο ασφαλισμένος πρέπει να επιλέξει έναν γενικό παθολόγο ως οικογενειακό γιατρό, ο οποίος και θα τον παραπέμπει κάθε φορά στον κατάλληλο ειδικό ιατρό. Μόνο οι επισκέψεις στον οφθαλμίατρο και τον ορθοπαιδικό νομίζω ότι μπορούν να γίνουν χωρίς παραπεμπτικό.

Ο ασθενής πληρώνει τα πάντα την ώρα της επίσκεψης και μετά πιστώνεται το μέρος των χρημάτων που δικαιούται στο λογαριασμό του. Υπάρχει δυνατότητα επιπλέον ιδιωτικής ασφάλισης (mutuelle) που καλύπτει τη διαφορά.

ΤΣΜΕΔΕ: Η προσωρινή απαλλαγή από τις εισφορές γίνεται με βάση το φορητό έντυπο (portable document) Α1. Οι Γάλλοι το εκδίδουν ανάλογα με τη διάρκεια του συμβολαίου, συνήθως για ένα χρόνο. Αποστέλλεται στο ΤΣΜΕΔΕ και μετά από κάποιους μήνες σου έρχεται η απάντηση της απαλλαγής.

Σύνταξη: Στη Γαλλία δικαιούσαι σύνταξη από την πρώτη ημέρα δουλειάς και φυσικά με βάση τις κρατήσεις που σου έχουν γίνει.

Εφορία (office d’impots)

Πολλοί Γάλλοι δεν ξέρουν καν πού πέφτει η εφορία, καθώς τα πάντα γίνονται ηλεκτρονικά. Η δήλωση εισοδήματος έρχεται προ συμπληρωμένη και με ένα κλικ στο site τους, όπως λένε, επιβεβαιώνεις ότι όλα τα στοιχεία είναι σωστά. Αν βέβαια έχεις εισοδήματα από Ελλάδα αλλάζει το πράγμα και πρέπει να κάνεις ξεχωριστή δήλωση. Λογιστής δεν χρειάζεται, καθώς είναι πολύ εξυπηρετικοί και χαλαροί με τις προθεσμίες, αλλά η όλη συνεννόηση πρέπει να γίνει στα Γαλλικά.

Ο φόρος εισοδήματος (impôt sur le revenu) είναι κλιμακωτός με έξι συντελεστές, από 0% μέχρι 45%. Το φορολογητέο προκύπτει αφού αφαιρεθούν οι ασφαλιστικές εισφορές και ένα 10% ως έξοδα. Άλλα έξοδα δεν δικαιολογούνται και μόνο η οικογενειακή κατάσταση μπορεί να αλλάζει κάτι. Στους μισθωτούς υπάρχει δυνατότητα να παρακρατείται ο φόρος εισοδήματος από το μισθό, οπότε και η εκκαθάριση να είναι μηδενική.

Φόρος κατοικίας και τηλεόρασης: Όποιος κατοικεί σε ένα σπίτι την πρώτη Ιανουαρίου του έτους πρέπει να πληρώσει φόρο κατοικίας (Taxe d’habitation) και τηλεόρασης, αν έχει βέβαια. Ο φόρος κατοικίας υπολογίζεται από το δήμο με βάση τις τιμές των ενοικίων στην περιοχή. Ο φόρος τηλεόρασης (contribution à l’audiovisuel public) είναι της τάξης των 130 € ευρώ για κάθε σπίτι. Αν το σπίτι δεν διαθέτει τηλεόραση δεν υποχρεούται να τον καταβάλει. Η ενημέρωση της εφορίας γίνεται από τα καταστήματα μετά την αγορά κάθε συσκευής τηλεόρασης. Είναι συνηθισμένο στη συγκεκριμένη συναλλαγή να πληρώνουν με μετρητά και να δηλώνουν ψεύτικη διεύθυνση.

Αυτοκίνητο

Αν και επιβάλλεται αλλαγή πινακίδων μετά από έξι μήνες, είναι απίθανο να σου δημιουργήσουν πρόβλημα όποτε και να σε σταματήσουν. Η αλλαγή κοστίζει περίπου 200 ευρώ και γίνεται αυθημερόν. Στη Γαλλία δεν υπάρχουν τέλη κυκλοφορίας και οι ασφάλειες και τα καύσιμα είναι φθηνότερα από την Ελλάδα. Τα συνεργεία αυτοκινήτων όμως είναι αρκετά ακριβότερα και κυρίως οι επίσημες αντιπροσωπείες.

Οι Γαλλικοί αυτοκινητόδρομοι (Autoroute) έχουν μέγιστη ταχύτητα τα 130 χιλ./άρα και διόδια με μέση τιμή περίπου 8 λεπτά το χιλιόμετρο. Εναλλακτικά υπάρχουν οι εθνικές οδοί (nationale) χωρίς διόδια αλλά με μικρότερες ταχύτητες.

Οι θέσεις στάθμευσης είναι παντού διαγραμμισμένες και συνήθως επι πληρωμή (payant). Σπάνια θα δεις διπλοπαρκαρισμένα και ακόμη πιο σπάνια θα ακούσεις κόρνα. Είναι πολύ υπομονετικοί οδηγοί και σταματάνε στις διαβάσεις.

Μέσα μαζικής μεταφοράς

Οι μετακινήσεις είναι πολύ εύκολες με το τρένο ή το μετρό αν μιλάμε εντός Παρισιού. Οι μηνιαίες κάρτες (pass navigo) εξασφαλίζουν απεριόριστες μετακινήσεις σε διάφορες ακτίνες γύρω από το Παρίσι σε χαμηλή τιμή. Τα τρένα είναι γενικά ακριβή στην ώρα τους αρκεί να μην γίνονται εργασίες στο δίκτυο ή απεργίες, το οποίο παρεμπιπτόντως είναι το αγαπημένο σπορ των Γάλλων.

Σύνδεση με Ελλάδα: Αν είσαι κοντά στο Παρίσι υπάρχει μόνιμη σύνδεση με Αθήνα αλλά και εποχιακές πτήσεις προς Θεσσαλονίκη και πολλά νησιά. Μπορείς να πετύχεις καλές τιμές αλλά πρέπει να κλείσεις αρκετά νωρίς. Για Θεσσαλονίκη οι πτήσεις μέσω Ρώμης συνδυάζουν συνήθως καλές ώρες και τιμές.

Η διαδρομή από Ελλάδα με το αυτοκίνητο γίνεται μέσω Ιταλίας και επιβάλλεται μία διανυκτέρευση κοντά στα Γαλλο-ιταλικά σύνορα.

Τηλεπικοινωνίες

Υπάρχουν 4 μεγάλοι πάροχοι: Orange, Bouygues, SFR και Free που προσφέρουν πακέτα σταθερής, κινητής και τηλεόραση. Η πιο φθηνή είναι η Free η οποία χρησιμοποιεί το δίκτυο της Orange.

Ψώνια

Τα ψώνια της εβδομάδας κοστίζουν πάνω κάτω όσο στην Ελλάδα ίσως και λιγότερο, αναλόγως τις συνήθεις του καθενός. Τα Carrefour κυριαρχούν παντού και τα μόνα ίσως αγαθά ακριβότερα από Ελλάδα είναι τα φρούτα, τα λαχανικά και το κρέας.

Τα ρούχα είναι συνήθως ακριβά, αλλά στις περιόδους εκπτώσεων οι τιμές μπορούν να είναι απίστευτα χαμηλές, ειδικά σε εκπτωτικά χωριά.

Οι Γάλλοι χρησιμοποιούν για τις συναλλαγές τους κάρτες σε βαθμό που τα μετρητά είναι… περιττά. Διαθέτουν ένα εθνικό σύστημα χρεωστικών καρτών, τις λεγόμενες carte bleue οι οποίες είναι αποδεκτές παντού, ξεκινώντας μάλιστα από πολύ μικρά ποσά.

Φαγητό – Ποτό

Αν είστε τύπος που δεν θέλει να βλέπει αίματα στο πιάτο, θα περάσετε δύσκολα μέχρι να συνηθίσετε. Οι Γάλλοι αγαπούν το μισοψημένο (λέμε τώρα) μοσχάρι με κόκκινο κρασί. Μετά από τόσο καιρό θα συμφωνήσω μαζί τους. Έχουν αμέτρητους τύπους τυριών και κρασιών και πολύ νόστιμα γλυκά τα οποία βρίσκει κανείς συνήθως στους φούρνους. Οι φούρνοι, όπως και αρκετά σουπερ μάρκετ, λειτουργούν και Κυριακή και δεν είναι περίεργο να έχουν ουρές από κόσμο.

Οι Γάλλοι τρώνε συχνά έξω, παρόλο που είναι γενικά ακριβό. Οι επιλογές είναι αμέτρητες καθώς παντού υπάρχουν εστιατόρια. Το μεσημεριανό έξω μπορεί να κοστίζει από 10 ευρώ το άτομο, ενώ ένα φυσιολογικό βραδυνό μπορεί να κοστίζει γύρω στα 20 με 30 ευρώ το άτομο, αναλόγως την περιοχή και το στυλ του εστιατορίου. Πάντα υπάρχει και η φθηνή λύση του γρήγορου φαγητού ή του Ασιάτικου. Ελληνικά εστιατόρια θα βρει κανείς μόνο στο Saint Michel, ήστη Rue Mouffetard στο Παρίσι, χωρίς να σημαίνει απαραίτητα ότι το φαγητό θα θυμίζει Ελλάδα.

Διασκέδαση

Τα μπαρ στις επαρχιακές πόλεις συνήθως κλείνουν στη μία το βράδυ. Οι τιμές είναι περίπου όσο στην Ελλάδα.

Στο Παρίσι υπάρχουν πολλά club για όλα τα γούστα τα οποία λειτουργούν μέχρι πρωίας, αλλά η είσοδος είναι αυστηρά ελεγχόμενη.

Καιρός και εξοχή

Ο καιρός, όπως και το τοπίο εξαρτάται απο το γεωγραφικό πλάτος. Η νότια Γαλλία μοιάζει πολύ με την βόρεια Ελλάδα τόσο στον καιρό όσο και στο τοπίο. Η περιοχή του Παρισιού έχει κλίμα κεντρικής Ευρώπης, με ήπιους όμως χειμώνες και σχετικά δροσερά καλοκαίρια. Η ηλιοφάνεια γενικά είναι λιγότερη από την Ελλάδα αλλά όχι σε καταθλιπτικό βαθμό.

Η Γαλλική εξοχή είναι πολύ όμορφη με αρκετά εκπληκτικά τοπία βγαλμένα από παραμύθια. Οι εκδρομές που μπορεί να κάνει κανείς χωρίς να αλλάξει χώρα είναι πάρα πολλές για κάθε γούστο και για κάθε πορτοφόλι, αρκεί να ψάξει.

Για να συνοψίσω: Γενικά η Γαλλία είναι μια χώρα καλά οργανωμένη με πολλές ομορφιές, καλό κρασί και φαγητό αλλά και πολλές ιδιαιτερότητες. Η γλώσσα αποτελεί απαραίτητο στοιχείο διαβίωσης και η εργασία είναι χαρά από κάθε άποψη. Εξαρτάται από την προσαρμοστικότητα του καθενός αν θα την αγαπήσει ή αν θα τη μισήσει.

Αν έχετε κάποια ερώτηση θα χαρώ να σας απαντήσω

Γιάννης Σίσκος

gsiskos (at) gmail.com

Ετικέττες

|

0 Σχόλια

A- A A+